Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Mijn Werleld
Hier vertel ik voornamelijk over reizen. maar ook over mijn hobby fotografie
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


(Geen beschrijving)



Mijn Profiel

BenOostdam
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Historisch festival Cesky Crum...
27 november 2012 16:03

Tweede Gambia Experience
05 maart 2012 16:11

Mondo Verde in vier seizoenen
13 januari 2012 12:16

Mondo Verde
13 januari 2012 11:04

Vakantie Gambia 2011
12 januari 2012 10:30




Fotoboeken


Tweede Gambia Experience (73)
_
_






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten

Dat is een nadenkertje
28 juni 2014 09:15
_
Hoi Anns deze grap kan ik niet helemaal volgen

27 juni 2014 22:14
_
Dag Ben, bedankt voor je reactie op mijn Oldtimerfoto, maar de grap is dat ik het gatje van de meneer als Oldtimer zie:-) vr. groet, Anns




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door luciaT om 11:58
_
LuciaT Online

Door LadyLely om 11:56
_
LadyLely Online

Door JanJense om 11:56
_
JanJense Online

Door Keesvi om 11:56
_
Keesvi Online

Door Korenwolf49 om 11:54
_
Korenwolf49 Online

Door Popke60 om 11:53
_
Popke60 Online

Door elvira om 11:53
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door elvira om 11:52
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Vakantie Gambia 2011

In 2011 ben ik samen met mijn vrouw naar Gabia geweest en heb hierover onderstaand reisverslag geschreven



Vakantie Gambia the smiling coast of Afrika

Dag 1 8 februari

We vertrekken richting Amsterdam waar we vlakbij Schiphol een hotel hebben gereserveerd. Eerst nog even kijken naar de zee in Scheveningen en een lekker visje eten.

Dag 2 9 februari

De bus naar Schiphol staat om half vijf ’s-Morgens klaar en brengt ons in vijftien minuten naar de luchthaven.

Met een tussenstop op Las Palmas staan we om drie uur op Gambiaans grondgebied. Nog even met de bus en om half vijf stappen we het hotel ,Sunset Beach< binnen. We krijgen een leuke kamer , beetje simpel maar wel netjes. We kijken uit op de zee het zwembad en de bar dus wat dat betreft zitten we wel goed. Na een prima buffet en een paar lekkere wijntjes werden we verrast door een Gambiaanse dansgroep. Wat een spetterend optreden met opzwepende muziek, acrobatische dansen en vuurvreten.

Dag 3 10 februari

We vetrekken eerst naar een informatie bijeenkomst. Heleboel nuttige informatie over de omgeving. en een leuk optreden van een dansgroep. Via het strand lopen we terug naar het hotel dat is wel prettig met het schitterende weer. Langs het strand staan hotels strandtenten en verkopers, we worden overal aangeklampt om iets te drinken of te kopen. We raken aan de praat met een uitbater van een strandtent, hij blijkt ook gids te zijn. We maken een afspraak voor zaterdag om samen met hem een vijftal plaatsen te bezoeken. Het restaurant is prima en tegen een redelijke prijs krijg je een prima diner. De bediening is echt heel vriendelijk en een lach kan er altijd af.

Het wandelen langs het strand is prima maar we zijn er wel achtergekomen dat deze zon snel zijn werk doet met als resultaat dat we hier en daar al een kleurtje krijgen nog niet de mooiste kleur maar dat zal nog wel komen.

Vanavond hebben we kennis gemaakt met Lamin een lokale gids die ons morgen meeneemt voor een tour door het vogelreservaat van Kotu.

Dag 4 11 februari

Na het prima ontbijt op weg naar Lamin voor de vogeltocht. Lamin kent de omgeving op zijn duimpje en vertelt dan ook honderduit over de omgeving en het groot aantal vogelsoorten dat we tegenkomen. Is echt een mooie wandeling, we zien pelikanen, ijsvogels een veel inlandse soorten waarvan we de namen niet kunnen onthouden. We raken ook nog verzeild op een casavaplantage. Van deze vruchten wordt Fufu gemaakt een meelspijs. We spreken met Lamin af dat we maandag naar nationale natuurreservaat van Gambia gaan.

Dag 5 12 februari

Deze dag hebben we afgesproken met een andere locale gids die we in zijn strandtent hebben ontmoet zijn naam is Sheik Omar dat is niet zijn echte naam die is voor ons veel te lang en niet uit te spreken.

Hij heeft een mooie Audi geregeld met chauffeur(zijn broer) en we vertrekken naar de Crockedile Pool waar ongeveer honderd krokodillen zijn. De gids vertelde ons dat deze beesten veel voer krijgen om er voor te zorgen dat ze geen gevaar voor de mens opleveren.

We komen langs een schooltje waar we kinderen horen zingen, even binnen kijken. Een paar houten wandje en een dakje van plaatwerk dat is de hele school. De kinderen zitten er prachtig bij in een soort uniformpje mooi in het wit. Lil heeft speelgoed meegenomen en dat mochten we daar uitdelen nou dat was een feest. Als dank zingen de kinderen nog een prachtig lied voor ons.

En u op naar een oesterkwekerij, onderweg nog even stoppen voor een veemarkt. Wat we daar zien is bijna niet te beschrijven, een enorme chaos met honderden mensen en duizenden geiten, schapen koeien, ezels paarden en wat verder nog. Of hier de Q-koorts heerst zijn we niet achter gekomen.

Via allerlei omwegen komen we in dorpjes waar je je ogen uitkijkt. We zien een soort volksoploop wat is hier aan de hand. Blijkt de vuilniswagen te zijn waar iedereen zijn rotzooi in kan dumpen, het is dringen van jewelste, iedereen wil de troep kwijt. Dat er vuilnis opgehaald wordt hadden we niet gedacht, als je op straat kijkt ligt daar alles al, maar dat is dus niet waar er wordt ook nog wat opgehaald.

De oesterkwekerij ligt behoorlijk afgelegen en we rijden over wegen waar de auto echt van te lijden heeft het is piepen kraken. Maar we komen er wel. We krijgen uitleg over de kweek en hoe de oesters geheel gebruikt worden. Ze worden eerst gekookt en het vlees van de grote oesters gaat naar de hotels, en de kleine gaan naar de plaatselijke markt. De oogst van de oesters wordt gedaan door de vrouwen, die in Mangroven van de Gambia de oesters van de wortels plukken. De schelpen worden gedroogd en daarna gebrand uiteindelijk gemalen er het resultaat is kalk. Die wordt gebruikt om huizen wit te schilderen en als cement gemengd met zand.

We maken nog een boottochtje over de Gambia zien daar heel veel vogels maar ook een paar boten uit Nederland. We komen op een zandbank en stappen daar even uit. Op deze zandbank krijgen de vrouwen die de oesters oogsten zwemles.

We vertrekken naar Paradise Island, het mooiste strand van Gambia. We genieten even van een lunch en horen in verte Afrikaanse muziek. We gaan een kijkje nemen en zien dat er een Afrikaans BBQ wordt voorbereid. Iedereen heeft een taak, de een serveert de ander maakt een soort pudding klaar en de ander maakt soep. Wat opvalt is dat de vrouwen het werk doen de meeste mannen onderuit liggen. Behalve een man die is fanatiek aan het vlees snijden en hakken. Het blijkt een schaap te zijn, het ziet er behoorlijk vet uit. Grote brokken gaan op de BBQ.

Nog even langs een Batik fabriek waar prachtige doeken hangen. We krijgen een korte uitleg over de fabricage, en proberen nog wat te handelen maar dat is niet gelukt.

En dan nu naar de laatste bestemming van deze dag, het binnenhalen van de vis. Op deze plek komen boten uit Senegal, Guinee en Gambia hun vangst lossen en dat is een spektakel. Het wemelt er van de mensen en het ruit er stevig naar vis. De boten kunnen niet helemaal op het strand komen, en de mensen moeten de zee in met een grote mand om de vis uit de boot te halen. Met de manden op het hoofd rennen ze zee uit en dumpen de vis in kruiwagens.

Ondertussen worden de mooiste vissen er uit gepikt en direct te koop aangeboden. De rest wordt weggebracht om daar te drogen of gerookt te worden. Een deel gaat vers naar de hotels en markten.

Het drogen gebeurd op roosters de vissen worden gezouten en dan in de brandende zon gelegd om te drogen. Het stinkt tegen klippen omhoog en het ziet er zeker niet lekker uit, maar de plaatselijke bevolking is er gek op.

Onze dag is om en we hebben toch al veel gezien van Gambia. De contrasten zijn best wel groot, op straat is het een chaos en vuil, en wat dan opvalt is dat de vrouwen er echt mooi en verzorgd uitzien in prachtige kleurige kleding ook de kinderen zien er stralend uit en maken een frisse indruk.

Dag 6 13 februari

Een dag van niets doen, nou ja alleen even een berichtje sturen naar het thuisfront en ons dagboek bijwerken. De rest is een beetje lummelen en ons toch weer laten verschalken door een verkoper, maar je moet maar denken het is voor het goede doel. Morgen weer op pad met een gids, we weten niet meer wat we afgesproken hebben, komt allemaal goed. De dag wordt afgesloten met een prima diner en een goede Afrikaanse dansgroep.

Dag 7 14 februari

Vanmorgen vroeg uit de veren maar niet vroeg genoeg blijkt later. De gids heeft vanaf acht uur bij het hotel staan te wachten, Wij hadden echter negen uur in gedachten maar ja alles komt goed.

We vertrekken naar Bijlo forestpark, waar heel veel apen vertoeven. We wandelen door het park en als snel komen we de apen tegen. Van alle kanten komen ze aangelopen en bedelen om eten. Deze beesten zijn echt brutaal als ze de pinda’s niet snel krijgen dan jatten ze de zak met pinda’s uit je handen. Ze zijn razendsnel en voor je het weet zitten ze bovenop je schouders of op je hoofd en dat is wel even schrikken. Alles bij elkaar zijn ze toch best wel aardig.

En dan op naar de grootste vismarkt van Gambia en Tanji. Het is daar een enorme drukte en de handelaren struikelen bijna over elkaar. De vrouwen waar druk met het schoonmaken van de vis, die vervolgens gerookt wordt. Dat roken is een enorm gebeuren, in grote loodsen waar je bijna geen hand voor ogen ziet vanwege de rook liggen de vissen daar op grote rooktafels waaronder een vuur wordt gestookt. Deze vis is zelfs in Nederland op de markt te koop.

De kinderen, en daar wemelt het van, zijn weer heel actief en bestormen ons bijna als we nog wat zoetigheid uitdelen. Een paar zijn heel brutaal en beginnen om een voetbal te zeuren. We proberen dit te negeren maar dat lukt gewoon niet deze kinderen zijn gewoon veel te aardig. Voor vijftig Dalssi(€ 1.25) is al een voetbal te koop dus niet te flauw doen.

Nog wat foto’s maken al wordt dit door de bevolking niet altijd op prijs gesteld. We merken nu dat een locale gids een voordeel is hij spreekt de taal, en onderhandeld vaak voor ons en dan mogen we ineens wel foto’s maken. Rond een uur zijn we terug in het hotel en gaan dit verslag bijwerken en vervolgens toch nog maar even in de zon.

Voor vanavond staat er weer een orkestje op het progamma, is toch wel leuk dat er iedere avond een optreden is hebben we tot nu toe nog niet meegemaakt.

Dag 8 15 februari

Vandaag moet we zien aan cash geld te komen en dat valt in dit land niet mee. Pinnen is niet mogelijk geld kun je alleen krijgen met een creditcard en dan alleen een Visacard. In de buurt is een hotel waar je ook met Meastercard terecht kunt en dat is het Senegambia beach hotel. Aan de wandel om daar te komen blijkt een behoorlijk eind te zijn. Kan daar inderdaad geld opnemen helaas zijn 'we ons paspoort vergeten dus kunnen we terug. Uiteindelijk is het toch gelukt en kunnen we weer een tijdje vooruit. In de middag nog even een vitamine injectie gehaald bij de fruitvrouwtjes op het strand. Een enorm bord fruit en een mangodrankje nou dan kun je wel even vooruit.

Dag 9 16 februari

Op naar de markt in Kotu, een drukte van belang en aan alle kanten wordt aan je getrokken om in de winkeltjes te komen kijken. We belanden in een winkeltje waar prachtige stoffen worden verkocht er is ook een kleermaker. Voor ongeveer € 5,00 wordt er een broek of een shirt voor je gemaakt. Er wordt gewerkt op hele oude Singer naaimachines. Onze kleermaker heeft veel pech zijn machine is echt versleten het trapmechanisme is kapot en moet met pleisters bij elkaar gehouden worden. Ook is het spoelhuis kapot waardoor de draad iedere keer afbreekt. Hij verteld dat hem dat veel geld kost omdat hij nu niet zoveel meer op een dag kan maken. Zo iemand zou je best willen helpen maar ja dat kan helaas niet. We laten twee broeken maken.

De dag wordt afgesloten met een African fashion show met prachtige kleurige kleding en een heleboel muziek met vuur en spektakel.

Dag 10 17 februari

Er begint zich een apart natuurverschijnsel te voltrekken, door eb en vloed is vannacht een deel van het strand verdwenen de zee neemt langzaam bezit van het land. Toen we hier aankwamen hadden we een strand van zeker twintig meter breed, de helft is nu verdwenen.

We gaan nog even naar de kleermaker om nog een broek te bestellen. We noteren zijn naam en beloven dat we in de Nederland op zoek gaan naar het onderdeel dat kapot is. Dan gaan we nog even langs bij de gids om af te spreken wat we morgen gaan doen op Independence day en hoe we dat aanpakken. We maken een goede prijs en spreken ook af dat we zondag naar Jamesisland gaan.

Dag 11 18 februari

Deze dag staat in het eken van Independence Day, Gambia is deze dag 46 jaar onafhankelijk en dan wordt uitbundig gevierd. We vertrekken om half negen richting Banjul en rijden dan naar het stadion, waar het een enorme heksenketel is. We worden daar overspoeld door muziek, dans en heel veel kleur en vrolijkheid. Het leger, de politie, douane en nog wat volk wat wij niet kunnen plaatsen staat in rangorde opgesteld om geïnspecteerd te worden door de president.

Op de tribune waar we zitten is het inmiddels bloed heet en niet meer om uit te houden. Ondertussen zien politieagenten en soldaten omvallen door de hitte bevangen in hun warme kostuums. Wij zoeken de schaduw op en drinken ons te pletter aan water. Een beetje bijgekomen gaan we verder genieten van het schouwspel, dansgroepen komen voorbij en maken een mooie show. Kinderen sjouwen met emmers en lege benzineblikken en trommelen en lustig op los. Er komen steeds meer kinderen het lijkt of ze daar groeien.

We laten dit schouwspel voor wat het is, en gaan nog even de stad in en raken verzeild op een markt, niet zomaar een markt maar echt heel groot. Je kan het niet bedenken of het is er te koop, van simpele aardappelen tot televisies en het mooiste fruit. Het is een spektakel waar je niet alleen naar toe moet gaan, een gids bewijst goede diensten en houdt bepaalde figuren van je af. We kopen twee cd’s met de lokale muziek, zang met de Cora, een snaar instrument, en natuurlijk trommels.

Het is inmiddels 2 uur in de middag en we zijn letterlijk gevloerd. We besluiten om maar terug te gaan naar onze taxi. Als we er goed en wel inzitten en alle ramen hebben opengedraaid om wat verkoeling te krijgen blijkt dat het kreng niet wil starten… Na herhaalde pogingen van onze chauffeur stappen we maar weer uit en zoeken de schaduw op… Gelukkig, na wat geklungel onder de moterkap, lukt het om hem weer aan de praat te krijgen. Na een half uurtje rijden komen we aan bij het strandhuis van onze gids (Sheik Omar) We krijgen wat schelpen van hem cadeau want hij is toch wel heel erg blij dat wij hem van werk voorzien.

In de avond is er weer een optreden van een heel leuk orkestje. Ze spelen voornamelijk Zuid Amerikaanse muziek en dat is dan wel weer een leuke afwisseling met de Afrikaanse muziek die we vanmorgen gehoord hebben.

We gaan rond 21.00 nog eens naar de zee kijken. Het is vloed en de zee gaat behoorlijk tekeer. Het strand verdwijnt zienderogen en het water staat inmiddels tot aan het terras, we beginnen ons een beetje zorgen te maken, maar dat is volgens de plaatselijke bevolking niet nodig. Al met al nog maar weinig strand, maar verder op is er nog strand genoeg.

Dag 12 19 februari

Vandaag een beetje lazy day denken we maar het wordt toch nog presteren. We lopen het strand op en zetten er flink de pas in, uiteindelijk zijn we vier onderweg geweest, soms even pauzeren en dan weer verder het is echt de moeite waard. Onderweg

komen we vissers tegen, nou vissers er wordt een locale visser gehuurd die de hengels beheerd en de luie Europeaan gaat er op zijn stoel bijzitten, jee wat een spanning.

Dag 13 20 februari

Er staat een flinke reis voor de boeg we gaan naar Kunte Kinte island, het vroegere Sint James island. Met de taxi naar Banjul en de Ferry op en over de Gambia rivier richting Barra, Dat is een belevenis het is een dringen van mensen en auto,s die allemaal tegelijk de boot op willen.

Het lijkt een enorme chaos maar dat blijkt toch mee te vallen. Afhankelijk van het kaartje dat je koopt mag je als eerste(VIP) of als laatste aan boord. Wij gaan als eerste en dat levert in ieder geval een zitplaats op in de schaduw en dat is wel belangrijk want het is bloedheet. Nadat de auto’s motoren, ezels, geiten en kippen aan boord zijn. Komt de laatste groep. Dat is een ware bestorming vanuit een gebouw komt een enorme groep aanstormen. Alles gaat goed en uiteindelijk vertrekken we.

In Barra aangekomen begint de chaos opnieuw maar dan in omgekeerde volgorde…We kijken onze ogen uit .. Het lijkt (is) een enorme chaos maar iedereen schijnt dat voor lief te nemen. Ook hier weer een enorme markt waar iedereen probeert zijn waren aan je te slijten. We kopen een mooie gebatikte doek voor 150 dalasi ongeveer 3 Euro.. Onze gids Omar is inmiddels op zoek naar een geschikte taxi die ons vervolgens naar Albreda zal vervoeren alwaar wij met de boot zullen oversteken naar Kunte Kinta eiland maar voor het zover is hebben wij nog een hele weg te gaan……

De taxi is snel gevonden en onze gids onderhandelt nog even over de prijs en niet veel later gaan we op weg. We rijden langs armzalige dorpjes die men hier compounds noemt… Een paar van die compouds vormen een dorp en een paar van die dorpen is dan weer een stad.

Kinderen spelen gewoon langs de druk bereden weg. Kleine meisjes letten op hun nog kleine broertjes… Overal langs de weg lopen schapen, geiten, koeien, honden gewoon over de weg. Een goede claxon is hier onontbeerlijk meer nog dan alle metertjes die er in een auto zitten want we zien op het dashbord dat er geen ene functioneert.

Gelukkig is de vering van de auto nog wel intact en dat is wel nodig ook. Na een stukje verharde weg gaat deze over in een roodkleurige stoffige weg vol met kuilen. Onze chauffeur probeert deze handig te ontwijken maar af en toe lukt dat maar deels of helemaal niet.

Onderweg zien we weer vele compounds maar ook weer koeien geiten etc. langs of op de weg. Zo af en toe loopt er ook een aap over de weg. Er worden ook ‘wegwerkzaamheden’uitgevoerd maar dat ziet er wel even anders uit dan in Nederland.

Na ca. een uur schudden en hobbelen en veel stof happen (het stof komt de auto binnen door een gat waar ooit een autoradio zat) komen we aan in Albreda. Wat direct opvalt is een groot beeld, een man met de armen omhoog en een doorgesneden ketting, het onderschrift is heel typerend “never again”. We vertrekken naar het eiland Kunte Kinte om met eigen ogen te zien hoe de slaven eeuwen lang ondergebracht werden op dit eiland.

Opgesloten in hele kleine en donkere ruimten in afwachting van verscheping naar Amerika. Van het eiland is niet zoveel meer over, dit moet zeker drie keer zo groot geweest zijn. De gebouwen zijn bijna helemaal vervallen en eigenlijk is er sprake van een ruïne. Toch is het wel indrukwekkend als je er bij nadenkt wat hier allemaal gebeurd is.

We stappen weer in een wiebelig bootje dat ons terugbrengt naar Albreda waar we een boordje friet met een beetje sla krijgen. We delen nog wat uit aan de kinderen maar dat hadden we beter niet kunnen doen het wordt een kompleet slagveld waarbij de sterkste wint. Waar die kinderen opeens allemaal vandaan komen blijft voor ons een raadsel, maar ja ze waren er wel. De truc met de voetbal wordt hier ook nog even uitgeprobeerd maar daar hebben we inmiddels ervaring mee.

Nog even langs het museum en dan de rit weer terug naar Barra. De ferry nog even overleven, gaat best vlot in een uur zijn we weer in Banjul. De taxi staat al te wachten dat is goed geregeld. Onderweg nog even stoppen bij de Arc de Triomph van Gambia voor een paar foto’s.

Terug in het hotel is maar een ding belangrijk en dat is de douche we voelen ons echt smerig en vol met stof. Daarna een heerlijk koud biertje gebakken vis nog wat ouwehoeren en dan plat we zijn gesloopt.

Dag 14 21 februari

In Serrekkunda is een enorme markt en die willen graag nog zien. We regelen een taxi die ons via een omweg over stoffige en smerige wegen, we zien ook nog de vuilnisbelt wat een verschrikking, brengt. De chauffeur kletst ons de oren van het hoofd en rijdt ook nog eens binnendoor en dat betekent een weg vol stof met gaten en bulten. Hij vertelt allerlei ‘’wetenswaardigheden’’ die we eigenlijk niet willen horen. De tocht lijkt eindeloos en we smeken hem om de normale weg te volgen, tevergeefs hij rijdt en kletst rustig door.

Bij de markt zoekt de chauffeur naar een parkeerplaats en dat lukt maar niet. Hij gaat om zijn gemak rondrijden en wij stikken bijna achter in de auto. We gillen tegen hem dat hij moet stoppen en dat we verder wel gaan lopen, dat helpt geven hem geld en vluchten de auto uit.

Op de markt blijkt al snel dat we iets stoms gedaan hebben, zonder gids op pad, we worden belaagd door allerlei figuren die ons willen begeleiden. De meest kunnen we van ons afschudden, maar dan komt er een jongen die van wijken weet en ons blijft achtervolgen. We schreeuwen tegen hem dat hij weg moet gaan maar hij blijft. Het huilen staat ons nader dan het lachen en weten niet meer wat we moeten doen.

Een locale winkelier grijpt in en stuurt de jongen weg hij luistert direct, we zijn gered. Hij brengt ons netjes naar de uitgang van de markt regelt voor een zacht prijsje een taxi. Hij help ook nog even bij het kopen van slippers, vraagprijs 1800 dalassi koopprijs 400 dat is nog eens zaken doen. Doe niet eigenwijs in Gambia neem altijd een local mee is onze leerschool voor deze dag.

Dag 15 22 februari

We gaan nog even langs bij onze gids Sheik Omar om afscheid te nemen en we hebben nog wat cadeautjes voor hem. We vragen hem nog even mee naar het hotel voor een hapje en een drankje. Omar begint over het opzetten van een eigen handeltje en vertelt dat hij daar een vergunning voor moet hebben, te koop voor 1500 dalassi. We willen hem helpen en bieden aan om samen deze kaart te gaan kopen. Hij heeft liever het geld maar daar trappen we niet in. Jammer goede bedoelingen voorbij.

Dag 16 23 februari

Koffers pakken nog even naar de zee kijken en dan wachten op de bus. Half een vertrekken we naar het vliegveld en twaalf uur later zijn op Schiphol

Het is een schitterende vakantie geweest veel gezien, gehoord en beleefd. De bevolking is vriendelijk, op een paar uitzonderingen na, een lach kan er altijd vanaf.

Wat je niet moet doen is zonder local op pad gaan en goede afspraken maken over de prijs. Doe je dat niet dan komt er vroeg of laat toch een verrassing en moet je ineens bepaalde dingen nog bij betalen. Ook wordt er veel op je gevoel gewerkt, je bent hun vriend en bijna familie en er wordt regelmatig gevraagd om sponsoring van de familie. Maar dat is ook wel begrijpelijk als je ziet hoe straatarm de meeste Gambianen zijn.

Kortom een fijne vakantie en we gaan zeker nog een keertje terug.












Klik hier en bekijk het volledige fotoboek.



Artikel links



Geplaatst op 12 januari 2012 10:30 en 2197 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_

Er zijn nog geen reacties gegeven.